Vreemd eendje

100-dagen, het blijft een fenomeen. Eén dag op het jaar, gewoonlijk rond februari-maart, hebben de zesdes het voor het zeggen. Maffe kleren, foute muziek en de school op elke mogelijke manier op stelten: het hoort er allemaal bij.

Gisteren was het bij ons weer zo ver. Er stond een springkasteel op de speelplaats, de gangen waren versperd met de kluisjes, zesdes gaven les en alle nummers van de lokalen waren veranderd. De school stond op stelten. En op de speelplaats stonden de zesdes het beste van zichzelf te geven -voor zover dat mogelijk is vanaf kwart na zeven 's morgens- op de geïmproviseerde dansvloer.

En wat zou 100-dagen zijn zonder 100-dagenshow? Ook hieraan hadden onze zesdes gedacht! Hoe geraak je weg uit een gevangenis van een school, het leven zoals het is: de leraarskamer, wie wordt de man van ... en wat steken de leerkrachten zoal uit als ze geen les geven? Het kwam allemaal aan bod. En leerkrachten zien jumpen is toch ook een beeld dat je niet snel vergeet...

Maar toen kwam het moment waarop we allen hadden gewacht: de 100-dagenfuif! Om kort te gaan: drink u zo zat mogelijk en maak gebruik van het feit dat je maar één keer zo marginaal mag doen. Ja hoor, onze zesdes hebben de boodschap goed begrepen.

Om een lang verhaal kort te maken: het werd een lachwekkende, zatte, marginale maar originele 100-dagen. Volledig zoals hij moet zijn, dus. Hij was alleszins een inspiratiebron voor ons, de vijfdes, en ook wel een bron van jaloezie. Watch out, vierdekes, volgend jaar is't aan ons! ;)

Heeft u wel eens gehoord van de naam-lettertheorie? Volgens die theorie vinden we de letters van onze naam mooier dan andere letters omdat we met die letters vertrouwd zijn. We voelen ons dan ook meer aangetrokken tot mensen wiens naam bestaat uit letters die in onze naam voorkomen.

Er zit iets in. Bij mijn ouders klopt het alleszins, en zij zijn al 20 jaar gelukkig getrouwd. Als ik mij een lief zou zoeken, zou ik dus op zoek moeten gaan naar een iemand met de naam Elias... Interesse, iemand? :p

Gisteren modeuitstap naar Hasselt, over jongerenculturen. Volgens mijn klasgenoten ben ik een hippie. (er was keuze tussen hippies, gabbers, vetkuiven, hip-hoppers, punkers, gothics, rasta's en metalheads) Dat zal ergens wel kloppen. Ik doe niet aan vrije seks, ik ben niet vegetarisch en ik gebruik geen drugs, maar als je bij Abada zit, dan wordt je automatisch een beetje hippie. Hippie is misschien ook niet het juiste woord, maar u begrijpt vast wat ik bedoel. Volgens mij ben ik gewoon electrominded (=> zie http://agnofinitra.skynetblogs.be). ;)